مقدمه: با توجه به شیوع بالای فشار خون و نقش آن در بروز اختلالات عروق محیطی، شناسایی زودهنگام این اختلالات اهمیت بالینی بالایی دارد. شاخص مچ پا–بازویی بهعنوان یک روش ساده و غیرتهاجمی برای غربالگری بیماریهای عروقی شناخته میشود. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تغییرات شاخص مچ پا–بازویی قبل و بعد از انجام تکنیک خمکردن فعال کف پا در بیماران مبتلا به فشار خون بالا انجام شد. روشکار: این مطالعه نیمهتجربی بهصورت قبل–بعد بر روی 147 بیمار مبتلا به فشار خون بالا مراجعهکننده به مراکز درمانی شهر کرج انجام شد. در ابتدا فشار خون سیستولیک اندامهای فوقانی و تحتانی با استفاده از فشارسنج و داپلر صوتی اندازهگیری و شاخص مچ پا–بازویی محاسبه شد. سپس بیماران تکنیک خمکردن فعال کف پا را به تعداد 50 بار انجام داده و اندازهگیریها مجدداً تکرار گردید. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 25 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: میانگین شاخص مچ پا–بازویی راست و چپ پس از انجام تکنیک خمکردن فعال کف پا کاهش آماری معنیداری نسبت به قبل از مداخله نشان داد (05/0 > p). با این حال، افزایش تعداد موارد شاخص غیرطبیعی پس از مداخله از نظر آماری معنیدار نبود. نتیجهگیری: نتایج مطالعه نشان میدهد که اندازهگیری شاخص مچ پا–بازویی بهتنهایی میتواند ابزار مناسبی برای غربالگری اولیه اختلالات عروقی در بیماران مبتلا به فشار خون بالا باشد. اگرچه انجام تکنیک خمکردن فعال کف پا موجب تغییر آماری این شاخص شد، اما ارزش افزوده بالینی محدودی در افزایش شناسایی موارد غیرطبیعی داشت. بهنظر میرسد استفاده از این تکنیک تنها در برخی گروههای خاص، از جمله بیماران مسن، میتواند نقش کمکی ایفا کند.